Skip to navigation | Ga naar menu

Hoogste punt van ‘Het verdwenen NACO-huisje’ bereikt

6 juni 2017

Het hoogste punt van dit monument is bereikt en de steigers worden volgende week verwijderd. Binnenkort is het fraaie pand, waarvan vele unieke details verloren waren, weer in volle glorie te bewonderen. We beklommen de steigers met Vrienden en donateurs. Klim met ons mee.

Tekst Stella van Heezik

In sommige streken werd bij het behalen van het hoogste punt een meiboom (van oudsher een vruchtbaarheidssymbool) in de nok geplaatst. Tegenwoordig is dat een vlag, die blijft wapperen totdat het pannenbier geschonken en gedronken is. Een lang wapperende vlag wijst op een gierige opdrachtgever. En een bezem op het hoogste punt duidt erop dat er geen bier is geschonken (en geen kapfooi is gegeven). 


Dorothy Beynes-Heijmeijer van Heemstede van de Stichting Heijmeijer van Heemstede had de eer om de vlag te hijsen van het NACO-huisje.

Bij ons ging de vlag ook in de nok maar van pannenbier was geen sprake want onze pannen komen pas op het pand als hij weer in Amsterdam is gearriveerd. Met pannen zou het pand namelijk veel te zwaar worden om op te tillen op een ponton en naar Amsterdam terug te varen. Dus we moeten op het totaalplaatje nog even wachten. We beklommen de steigers van het pand tijdens het hoogste punt feestje met enkele grote gevers. Eerder beklommen we de steigers met Vrienden en donateurs die door middel van loting mee konden. 

Goede gelijkende daktegels gevonden

Bij de start van de restauratie waren er geen daktegels meer aanwezig maar aan de hand van een stapeltje tegels die op zolder gevonden werden konden we op zoek gaan naar gelijkende tegels. Dat was in binnen- en buitenland nog een zoektocht maar gelukkig is het gelukt.

Wat was en waar stond het NACO huisje
In 1919 is het Scheepvaartkantoor, naar ontwerp van G.F. La Croix, gebouwd in opdracht van de N.V. J.G. Koppe’s Scheepsagentuur. Boven konden kaartjes worden gekocht waarna men onder het pand door over de steiger naar de boten naar o.a. Marken toeliep. De laatste gebruiker was de scheepvaartafdeling van de Noordhollandsche AutoCar Onderneming (NACO) die er tussen 1960 en 2004 zat. Het pand stond op steiger nummer 7, een van de steigers die achter het Centraal Station aan de Ruijterkade het IJ in staken. Het huis stond de uitbreiding in de weg en moest worden verplaatst. Het staat sinds 2004 in opslag in Zaandam. Dankzij vele donateurs en Vrienden kan het pand in volle glorie terugkeren naar Amsterdam.

Waar komt het monument straks te staan

De gemeente Amsterdam is druk bezig om een geschikte plek voor ons te vinden in de buurt van het Centraal Station, aan de IJzijde. Zodra wij daar meer over kunnen vertellen doen wij dat natuurlijk meteen. Maar geniet eerst van de mooie gerestaureerde en gereconstrueerde details van het monument.

Opkrullende daken

Het NACO-huisje is in de Amsterdamse Schoolstijl in 1919 gebouwd waarbij architect La Croix zich liet inspireren door buitenlandse en Nederlandse projecten. Zo staat het huisje ook wel bekend als het Minangkabause Huis, omdat La Croix wilde verwijzen naar het voormalige Nederlands-Indië. De Minankabau huizen hebben een oplopend dak verwijzend naar opkrullende waterbuffelhoorns.
 

Waterbuffelhoorns weer terug

Ook zou de architect geïnspireerd zijn door de exotische bouwwijze van de Toradja op Sulawesi het vroegere Celebes, daar werd toentertijd ook veel over gepubliceerd. De huizen van de Toraja’s zijn vaak rijk versierd met bijvoorbeeld hoorns van karbouwen, het aantal buffelhoorns geeft de status van de familie aan. Bij ons pand zijn aan de achterzijde, de waterzijde, de houten waterbuffelhoorns weer teruggekomen en aan de voorzijde zijn ze gerestaureerd.
 

Foto's

Kijk voor meer foto’s op onze fotopagina. U kunt de foto’s gratis downloaden voor eigen gebruik. 

Hartelijk dank

De restauratie van dit monument is mogelijk dankzij een bijdrage van vele donateurs. In het bijzonder uiten we op deze plaats onze dank aan: A. Ankersmit, G. Bekkers, A.R.F. Bergema, E. Boeve, H.G. Bos, W.M.J. Brouwers, S. Dermout, H. v. Dijk, M. Dijkstra, A.J. v. Erk, W. Etty, R. v. Gelder, W. Gerritsma, J.H. Gerson, H + R Bouw B.V., B. v. Helden-Pathuis, Hemubo Almere B.V., J.M. Hengeveld, F.G. Hovinga, H. J. Hulsebosch, M.B. Hummel, A. Kesler-Koppe, A. v. Kleef, M.L. Kollmar, S.Koppe, J. G. Koppe, A.C. Kwak,  Louman Aannemersbedrijf  B.V., G.J.A. v. d. Lugt, C. Meekel, D.J. Nienhuis, R. Nieuwenhuizen, J.I.M. Olthof, Ortec Finance B.V., F. v. d. Puijl, Scheurer Aannemersbedrijf A'dam, A.M.C Schroder, Slingenberg Heymeijer Fonds, Stichting Heijmeijer van Heemstede, Stichting Vrederijk, ThemoSchield, F. Vermeer, K. Vorwerk - Ontwerpbureau Ruigwerk, Walland, H. P. Wuis en Zaanstad Schilderwerken.

Ook de volgende organisaties dragen bij:

      

Aan deze restauratie werken mee:
- Kentie en Partners Architecten
- Aannemersbedrijf Leguit + Roos